Scroll down

Alternate Text
News banner

“Ik dacht dat ik mijn moeder nooit meer zou zien”

Wat heeft een kind alleen op de vlucht nodig na aankomst op een Grieks eiland? Overheidsinstanties en hulporganisaties focussen op de eerste levensbehoeften zoals voedsel, hygiëne en onderdak. Maar toegang tot rechtshulp is ook heel belangrijk. Want een asielprocedure goed doorlopen, is essentieel voor iemand op de vlucht. Daarom biedt de organisatie European Lawyers in Lesbos (ELIL) gratis juridische bijstand in asielprocedures in Griekenland.

Onbegeleide minderjarigen

Van de duizenden mensen die de organisatie de afgelopen jaren bijstond, kreeg bijna 70% asiel. Het gemiddelde in heel Griekenland is 32%. Met steun van Defence for Children en de Nationale Postcode Loterij kon de organisatie in de afgelopen jaren ook honderden kinderen helpen, in het bijzonder onbegeleide minderjarigen.

“Ik zat in vluchtelingenkamp Moria en ik was daar zo ongeveer een jaar in mijn eentje”, vertelt de nu 18-jarige Mohammed. Hij vluchtte als minderjarige uit Syrië. “Ik dacht dat ik mijn moeder nooit meer zou zien en altijd op dat eiland zou blijven.”

Hulp bij familiehereniging

ELIL staat onbegeleide kinderen onder meer bij in procedures die gaan over familiehereniging. Volgens Europese wetgeving moeten kinderen die al familie hebben in een ander EU-land daarmee worden herenigd als dat in het belang is van het kind. Zo’n 100 onbegeleide kinderen konden met hulp van de organisatie de afgelopen twee jaar herenigd worden met familieleden in andere Europese landen.

Mohammed hoorde via via over de organisatie ELIL en hij had geluk: de organisatie nam zijn zaak aan. “Ik kwam elke twee, drie dagen naar hun kantoor om te vragen hoe het ervoor stond. Mijn advocaat stelde mij steeds gerust en zei dat ik geduldig moest zijn. En uiteindelijk lukte het haar!”

Emotioneel proces

Advocaat Kassandra Symeou staat namens ELIL vele kinderen bij in familieherenigingszaken. "Ik ben blij wanneer een kind zich bij zijn familie kan voegen en een toekomst kan gaan opbouwen, iets dat hun is ontnomen sinds ze het land van herkomst moesten verlaten”, zegt de advocaat. “Maar het is niet makkelijk, want het betreffende land moet eerst ook weer onderzoek doen voor ze een beslissing kunnen nemen. Dat betekent dat elk kind opnieuw door de asielprocedure moet gaan en moet uitleggen aan autoriteiten waarom ze op de vlucht zijn en bescherming zoeken.”

Gezinshereniging is volgens de advocaat dan ook een emotioneel proces. “Deze kinderen worden soms zelfs opnieuw getraumatiseerd door de procedure. Daarnaast moeten ze weer in een nieuw land integreren, een nieuwe taal leren en een nieuwe realiteit aanvaarden. Dat is heel moeilijk.

Toch is Mohammed vooral blij dat hij nu bij zijn familie is, vertelt hij via een videoverbinding vanuit Duitsland: “Ik ben heel dankbaar voor de hulp van mijn advocaat. Na drie jaar kon ik mijn moeder weer zien. Het is niet in woorden uit te drukken hoe blij ik nu ben.”

Credits foto: ANP - Joris van Gennip (Vluchtelingenkamp Moria, maart 2020)

Mohammed

“Ik ben heel dankbaar voor de hulp van mijn advocaat. Na drie jaar kon ik mijn moeder weer zien. Het is niet in woorden uit te drukken hoe blij ik nu ben.”

Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen

“Jongens zoals hij weten dat ze moeten knokken om iets te bereiken”

“Ebram zei tijdens een wandeling hier op de kade: ‘Kijk, op zo’n houten boot ben ik ook over zee gekomen, met wel drieho…


Lees meer

“Zonder advocaat zouden wij nog steeds in dat Poolse detentiecentrum zitten”

“We liepen bijna drie uur in de stromende regen door een pikkedonker bos. We wisten niet of we goed liepen en struikelde…


Lees meer

“Verbeeldingskracht doet ontzettend veel met een kinderbrein dat op slot zit”

“Wij wachten al zo lang!” verzuchten vier Afghaanse meisjes in het Farsi. Ze hangen tegen elkaar aan op een bankje terwi…


Lees meer
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Door gebruik te maken van onze website gaat u akkoord met ons beleid. Privacy verklaring
Ja
Nee