18 april 2008

Per 27 februari 2008 is de Task Force Aanpak Mensenhandel ingesteld. Met deze Task Force wordt uitvoer gegeven aan de aanbeveling gedaan door het Bureau Nationaal Rapporteur Mensenhandel in haar vijfde rapportage aan de Nederlandse regering en de aanbeveling uit het rapport Inzicht in Uitbuiting van ECPAT (2005). ECPAT, Comensha en BLINN pleiten ervoor om serieus te kijken naar de positie van slachtoffers van mensenhandel (meerderjarig en minderjarig) en de hen ondersteunende organisaties een permanente rol te geven in de Task Force. In de Task Force zoals die is voorgesteld hebben bovengenoemde NGO's namelijk geen zitting.

De Task Force moet een bijdrage leveren aan het bereiken van de volgende doelstellingen:

• komen tot een meer integrale aanpak van mensenhandel en uitrollen van de programmatische aanpak
• tegengaan van uitwassen in de prostitutiebranche en overige sectoren
• voorkomen dat Nederland een draaipunt in de wereld wordt voor mensenhandel
• voorkomen dat slachtoffers naar Nederland komen en verbeteren positie slachtoffers in Nederland

Het besluit zegt dat de Task Force nauw contact zal onderhouden met relevante partijen in het veld die niet vertegenwoordigd zijn in de Task Force, waaronder Comensha (voorheen de Stichting tegen Vrouwenhandel). Als organisaties, die de ondersteuning, begeleiding en opvang van slachtoffers in Nederland verzorgen pleiten we er echter voor dat relevante organisaties structureel deelnemen in deze Task Force. Daarom pleiten Comensha, BLINN en ECPAT ervoor om dit soort organisaties een plek te geven in de Task Force Aanpak Mensenhandel en samenwerking te bevorderen tussen alle relevante ketenpartners. Deze organisaties worden in de dagelijkse praktijk geconfronteerd met verschillende knelpunten waar het de positie van slachtoffers aangaat. Een belangrijk knelpunt is onder andere dat slachtoffers van mensenhandel geen aangifte durven doen. Velen zijn te bang om naar te politie te gaan, hetzij om een aangifte te doen hetzij om een verklaring af te leggen. Zolang de knelpunten in de opvang en bescherming van slachtoffers niet opgelost worden, zal dit zo blijven. Zonder informatie van de slachtoffers wordt de aanpak van de daders ernstig bemoeilijkt.

Ook aan andere belangrijke aanbevelingen ten aanzien van de preventie en hulpverlening aan slachtoffers kan dan geen gevolg gegeven worden. Hierbij valt te denken aan knelpunten in de:

• Besloten opvang van minderjarigen die risico lopen en die als mogelijk slachtoffer geïdentificeerd zijn. 
• Signalering in andere economische sectoren dan seksuele dienstverlening. 
• Deskundigheidsbevordering bij beroepskrachten ( politie, maatschappelijk werk en hulpverlening).
• De rechten van slachtoffers die om welke reden dan ook niet meewerken aan een strafprocedure.