17 november 2005

AAN DE LEDEN EN PLAATSVERVANGEND LEDEN VAN DE VASTE COMMISSIE VAN JUSTITIE

Het wetsontwerp van minister Donner van Justitie, waarin het toepassen van geweld jegens hun kinderen door ouders krachtens het Burgerlijk Wetboek ontoelaatbaar wordt geacht, is in algemene zin met instemming begroet door het bestuur van RAAK. Het wetsontwerp is een doorbraak in het denken over rechten van kinderen en opvoeding door ouders. Een verbod op slaan en vernedering van kinderen in het BW kan een belangrijke bijdrage leveren aan het terugdringen van kindermishandeling en aan de versterking van de positie van kinderen en de verwezenlijking van hun rechten, zoals vastgelegd in het VN-kinderrechtenverdrag.

De regering heeft in positieve zin gereageerd op de maatschappelijke discussie over dit onderwerp en een richtinggevende keuze gemaakt.Een aanpassing van de wet werd een noodzaak na de uitspraak van de Hoge Raad van 10 oktober 2000 waarin het bestaan van een ouderlijk tuchtigingsrecht nog steeds werd verondersteld. In een arrest van 5 oktober 2005 (uitgesproken dus na de indiening van dit wetsontwerp) laat de Hoge Raad een vader die zijn 15-jarige dochter in het gezicht slaat, overigens niet onbestraft. RAAK heeft met enige verbazing kennis genomen van het negatief geladen advies van de Raad van State, waarin van weinig gevoel voor of kennis van kinderrechten blijk wordt gegeven.

RAAK wil bij het wetsontwerp graag nog een paar vragen stellen:

1. Rechten van kinderen of plichten van ouders? Waarom is niet gekozen voor een formulering in het BW die het recht van kinderen op een respectvolle en geweldloze opvoeding vooropstelt. In het huidige wetsontwerp is gekozen voor een nadere interpretatie van de plicht van ouders hun kinderen te verzorgen en op te voeden. Het vermelden van het desbetreffende recht van het kind zou aansluiten bij het VN-kinderrechtenverdrag en bij de formulering van bijvoorbeeld de Zweedse wet.

2. Voorlichting De op zichzelf eenvoudige aanpassing van de wet kan slechts effectief zijn als de inwerkingtreding gepaard gaat met een uitvoerige en langjarige voorlichtingscampagne. Het moet ouders en andere opvoeders duidelijk worden gemaakt wat van hen (op basis van de rechten van het kind) verwacht wordt en wat (op basis van wetenschappelijke kennis) de alternatieve opvoedingsmethoden kunnen zijn. In hoeverre geeft de minister er zich rekenschap van dat zijn voorstel een dergelijke intensieve voorlichtingscampagne impliceert?

Met vriendelijke groeten,

Namens het bestuur van RAAK

Prof. mr. dr. J. Willems, bestuurslid
Mr. S. Meuwese, bestuurslid en directeur Defence for Children International Nederland