10 september 2008

Kinderen van ouders die op grond van artikel 1F van het Vluchtelingenverdrag verdacht worden van oorlogsmisdaden komen na tien jaar verblijf in Nederland alsnog in aanmerking voor de pardonregeling. Dit heeft de Staatssecretaris van Justitie tijdens het Algemeen Overleg van 10 september 2008 aan de Vaste Tweede-Kamercommissie van Justitie toegezegd. Jongere broertjes en zusjes worden meegenomen in de beslissing die er voor het oudste kind of partner wordt gevonden. Een succes voor het Comité Foute Kinderen Bestaan Niet. De Kamerleden verwezen tijdens het Algemeen Overleg veelvuldig naar de sterke getuigenissen van de leden van het Comité.

Eerder meldden het Comité Foute Kinderen Bestaan Niet, Defence for Children International en Justitia et Pax al dat zij verheugd zijn dat kinderen van ouders die mogelijk betrokken zijn bij oorlogsmisdaden en die al langer dan tien jaar in Nederland zijn, alsnog in aanmerking zouden komen voor een verblijfsvergunning. Maar er was teleurstelling dat kinderen niet onder de pardonregeling zouden vallen en opnieuw een procedure zouden moeten starten met alle onzekerheden van dien. Dit lijkt nu door de staatssecretaris te zijn opgelost. De enige reden waarom de kinderen niet onder de pardonregeling vielen, was het '1F-stempel' van hun vader. Na tien jaar verblijf in Nederland vervalt het '1F-stempel' voor de kinderen en is er geen reden meer om hen uit te sluiten van de pardonregeling. De staatssecretaris verwacht dat tussen de twee- en driehonderd kinderen en gezinsleden hiermee alsnog onder de pardonregeling komen te vallen.

Het Comité Foute Kinderen Bestaan Niet, Defence for Children en Justitia et Pax zijn daarnaast zeer opgelucht dat niet afzonderlijk beoordeeld zal worden of broertjes en zusjes onder de pardonregeling horen te vallen. Wanneer de moeder van het gezin na tien jaar een vergunning krijgt, krijgen haar kinderen dit ook ongeacht hun leeftijd en verblijfsduur in Nederland. Dat kinderen soms later Nederland zijn binnengekomen dan hun moeder en hier nog geen tien jaar zijn, doet daar niet aan af.

De staatssecretaris lijkt vast te houden aan de termijn van tien jaar waarna kinderen niet meer het '1F-stempel' van hun ouders wordt toegerekend. Een termijn van tien jaar vinden bovengenoemde organisaties erg lang op een kinderleven. Voor velen is dat hun hele leven, voor elk kind meer dan de helft van zijn leven. De verplichtingen van het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind (IVRK) brengen met zich mee dat steeds gekeken zal moeten worden of de ontwikkeling van een kind niet te veel wordt geschaad als het kind wordt uitgezet nadat het geworteld en ingeburgerd is in Nederland. Een termijn van vijf jaar zou wat dit betreft een omslagpunt kunnen zijn. Dit hoort niet alleen een omslagpunt te zijn voor kinderen van vermeende oorlogsmisdadigers, maar tevens voor alle kinderen die in Nederland in onzekerheid leven over hun verblijfsstatus.

De successen in de waardering van kinderrechten in de 1F-procedure van ouders zijn niet los te zien van de activiteiten van het Comité Foute Kinderen Bestaan Niet. Vorige week hebben Arita en Azita namens het Comité Foute Kinderen Bestaan Niet tijdens een hoorzitting in de Tweede Kamer nog eens goed verwoord dat kinderen recht hebben op eigen rechten. Dat heeft echt indruk gemaakt, zo bewees ook de uitkomst vandaag.