6 augustus 2008

De rechtbank Amsterdam oordeelde op 27 juni 2008 in twee zaken dat het afnemen en opslaan van het celmateriaal in strijd is met de privacy. Defence for Children ziet met de uitspraken van de rechtbank bevestigd dat het afnemen van celmateriaal van minderjarige veroordeelden strijd kan opleveren met de privacy en daarmee met het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de Mens en het Kinderrechtenverdrag. Zowel het celmateriaal van een veertienjarig meisje dat veroordeeld was tot openlijke geweldpleging als het profiel van een zestienjarige graffitiartiest mogen niet bewaard blijven in de databank (zie: De LJN: BD6509 en BD6519.)

Als gevolg van een uitspraak van de Hoge Raad op 14 mei 2008 leek er minder ruimte te zijn voor minderjarigen om bezwaar te maken tegen het afnemen van DNA-materiaal in strafzaken. De Hoge Raad bepaalde dat er in de Wet DNA-onderzoek bij veroordeelden geen ruimte is voor een generieke uitzondering voor minderjarigen. Volgens Defence for Children worden hierdoor de afspraken uit het Kinderrechtenverdrag in Nederland geschonden nu de belangen van minderjarigen die via het jeugdstrafrecht met inbreuken op hun privacy te maken krijgen onvoldoende worden gewaarborgd in de wet.

Registratie in de DNA-databank kan ingrijpende gevolgen hebben. Stel: je hebt als zestienjarige na een uit de hand gelopen ruzie op het schoolplein een leerstraf gekregen waarna er celmateriaal is afgenomen en opgeslagen in de DNA-databank. Als je 32 bent ga je dollars wisselen bij de bank om daarna met je gezin op vakantie te kunnen gaan. Buiten drink je een blikje cola, rookt een sigaret en gooit beide in de buurt van het bankfiliaal weg. Een kwartier later is de bank doelwit van een gewapende overval. Door de registratie in de DNA-databank kan je op basis van het DNA op de sigarettenpeuk en het blikje als verdachte wordt aangemerkt. De kans dat er dan rekening wordt gehouden met het feit dat een jeugdzonde lang geleden is en nauwelijks vergelijkbaar is met de ernst van een gewapende bankoverval is klein. De kans dat je als verdachte aan een grondig politieverhoor wordt onderworpen is groot.

Defence for Children heeft de Minister van Justitie eind juni 2008 per brief verzocht in de wet aparte bepalingen op te nemen voor minderjarigen.

Klik hier voor het persbericht van Defence for Children over de afname van DNA.

Zie voor de uitspraken van het veertienjarig meisje dat veroordeeld was tot openlijke geweldpleging en de zestienjarige graffitiartiest, LJN: BD6509 en BD6519.