2 februari 2004

Meisjes- en vrouwenbesnijdenis moet effectiever worden bestreden. Dit stellen verschillende Nederlandse organisaties die zich bezighouden met vluchtelingen, kinderrechten, immigranten en ontwikkelingssamenwerking. Op vrijdag 6 februari 2004 organiseren zij de 'Dag tegen Vrouwenbesnijdenis'. Tijdens deze dag roepen zij de Nederlandse politiek op om meer te doen om deze schadelijke praktijk uit te bannen.

Vorig jaar werd 6 februari uitgeroepen tot Internationale Dag tegen Vrouwenbesnijdenis  tijdens een conferentie van het Inter African Committee in Addis Abeba. Bij de conferentie zegden delegaties uit 30 verschillende Afrikaanse landen toe zich hiervoor in te zullen zetten. Defence for Children International Nederland, Pharos Kenniscentrum Vluchtelingen en Gezondheid, Federatie van  Somalische Associaties in Nederland, World Population Foundation, Vluchtelingen Organisaties Nederland, 'Harambe' Platform van Afrikaanse Vrouwenorganisaties in Nederland en Wetenschapswinkel Vrije Universiteit willen dit jaar deze dag benutten om ook in Nederland aandacht te vragen voor dit onderwerp. Zo zullen onder andere Tweede-Kamerleden Arib (PvdA), Hirsi Ali (VVD), Dittrich (D66) en Cörüz (CDA) met elkaar in debat gaan over de aanpak van vrouwenbesnijdenis. Minister Verdonk (Vreemdelingenbeleid en Integratie) krijgt op 6 februari een onderzoeksbundel aangeboden van de Wetenschapswinkel Vrije Universiteit Amsterdam en een speldje dat de strijd tegen vrouwenbesnijdenis symboliseert. 

Een van de maatregelen die volgens de organisaties genomen zou moeten worden is het instellen van een centraal informatie- en adviespunt Vrouwenbesnijdenis waarin professionals met verschillende disciplines en contactpersonen van diverse migrantengroepen zijn vertegenwoordigd. Dit netwerk kan geraadpleegd worden over allerlei aspecten rond meisjesbesnijdenis, zoals wat te doen bij een vermoeden van een op handen zijnde besnijdenis, vragen omtrent de medische aspecten van meisjesbesnijdenis, vragen met betrekking tot asielrecht en vrees voor besnijdenis in het land van herkomst. Daarnaast moeten betrokken bevolkingsgroepen geïnformeerd worden over de medische, religieuze en juridisch aspecten van meisjesbesnijdenis. Ook pleiten de organisaties voor verruiming van de  Nederlandse strafwet waardoor ouders die hun dochters meenemen naar het buitenland om ze daar te laten besnijden, ook in Nederland strafrechtelijk vervolgd kunnen worden.

De diepgewortelde culturele traditie van meisjesbesnijdenis - die met name in een groot aantal Afrikaanse landen voorkomt - is in strijd met de universele rechten van de mens en meer specifiek de rechten van de vrouw en de rechten van het kind. Meisjes en vrouwen die een besnijdenis hebben ondergaan kunnen hun hele leven last houden van soms zeer zware lichamelijke en psychische klachten. Ten onrechte wordt vaak gedacht dat de islam besnijdenis van meisjes en vrouwen voorschrijft. De koran zegt hier echter niets over.

Door de komst van immigranten en vluchtelingen uit Afrika hebben Nederland en andere West Europese landen ook te maken gekregen met deze traditie. Harde cijfers over in welke mate meisjesbesnijdenis in Nederland voorkomt zijn er niet. Wel zijn er de talrijke geruchten over toepassing in ons land en de verhalen over meisjes die mee worden genomen naar het buitenland om daar besneden te worden.