15 februari 2008

Prof. dr. J.C.M. (Jan) Willems, houder van de Defence for Children International leerstoel Rechten van het Kind aan de Vrije Universiteit, zal op uitnodiging van Minister Rouvoet van Jeugd en Gezin toetreden tot de Stuurgroep aanpak kindermishandeling. Deze stuurgroep, onder voorzitterschap van de Rotterdamse burgemeester Ivo Opstelten, zal de uitvoering van het plan van aanpak van kindermishandeling van de Minister van Jeugd en Gezin controleren en stimuleren.

Willems is tevens naamgever, mede-oprichter en bestuurslid van de stichting RAAK (Reflectie- en Actiegroep Aanpak Kindermishandeling). Tot de taken van de Stuurgroep hoort het aanjagen van de landelijke invoering van de zogenaamde RAAK-aanpak van kindermishandeling (zie www.raak.org). Andere aandachtspunten van de Stuurgroep zijn de publiekscampagne over opvoeden zonder geweld en vernedering en de rol van het strafrecht bij kindermishandeling. Daarnaast kan de Stuurgroep aanbevelingen doen aan de minister over de koers en de strategie van het beleid.

Uit onderzoek van de Vrij Universiteit en de Universiteit Leiden bleek de omvang van kindermishandeling minimaal het dubbele te zijn van eerdere schattingen. In verhouding tot andere welvarende landen steken de Nederlandse cijfers ongunstig af. De minister beschouwt kindermishandeling als een groot kwaad, maar gelukkig betreft het hier, volgens Willems, een kwaad dat voor een groot deel is te voorkomen en uit te bannen.

Willems is namens Defence for Children International -ECPAT Nederland verbonden aan de Vrije Universiteit in Amsterdam als de eerste – en tot nu toe enige – hoogleraar Rechten van het Kind in Nederland. Daarnaast maakt hij deel uit van de Capaciteitsgroep Internationaal en Europees recht en het Centrum voor de Rechten van de Mens van de Universiteit Maastricht. Hij is auteur van tal van publicaties op het gebied van kinderrechten, kindermishandeling, opvoeding en ouderschap. In Wie zal de opvoeders opvoeden? – verschenen in 1999 – toonde hij aan dat de rechten van kinderen en hun opvoeders in Nederland structureel worden geschonden, met grootschalige kindermishandeling en andere vermijdbare schade als gevolg.

Hoewel diverse voorstellen uit het bovengenoemde handboek inmiddels zijn ingevoerd of op minst bespreekbaar zijn geworden, kent Nederland nog steeds geen algemene educatie voor aanstaande ouders en structurele ondersteuning van ouders met betrekking tot sensitief (aanvoelend) en consequent (grenzen stellend) opvoeden. Ook het regelen van goede pleegzorg of adoptie vóór of zo snel mogelijk na de geboorte van een kind in evidente gevallen van ongeschikt ouderschap is nog steeds eerder uitzondering dan regel. Daarnaast blijven tal van voorzieningen voor ouders en kinderen – zoals jeugdgezondheidszorg, kinderopvang, onderwijs en jeugdzorg – hardnekkig onder de maat van kinderrechtelijke standaarden. Kindermishandeling is een symptoom van collectief falen op velerlei gebied. Het zijn deze punten die de Defence for Children  leerstoelhouder in de stuurgroep zal benadrukken, vanuit de overtuiging dat met de juiste combinatie van kennis, passie en investeringen, grote verbeteringen mogelijk zijn.