19 juli 2011

Amina en Dawud horen in Nederland. Daar is de hele bevolking van het Drentse dorp Aalden (gemeente Coevorden) het over eens. Amina is negen jaar en in Nederland geboren. Dawud is elf jaar en was een baby toen zijn ouders hem meenamen uit Afghanistan. De burgemeester van Coevorden, Bert Bouwmeester, heeft minister Leers van Immigratie en Asiel gevraagd of de kinderen toch mogen blijven. Defence for Children heeft dit verzoek ondersteund met een uitgebreide analyse van de kinderrechten die in het geding zijn. Maar Leers verkoopt opnieuw een 'nee'. 

Niemand in Aalden begrijpt waarom het nodig is om deze kinderen het land uit te zetten. Op maandag 18 juli kwamen de school en het dorp in actie voor Dawud en Amina. De leerlingen gingen op pad om bij elke voordeur steun te vragen bij hun dorpsgenoten door een e-mail naar minister Leers te sturen. Ook reed er een auto met luidspreker door het dorp die iedereen verzocht mee te demonstreren.

Defence for Children is erg geschrokken van de hardheid waarmee Leers het verzoek van de burgemeester heeft afgewezen. Het kan wel zo zijn dat Dawud en Amina al heel lang in Nederland wonen, maar dat is de schuld van de ouders, luidt kortweg zijn visie. Op de eerste plaats is dat niet waar. De moeder is een nationaliteitloze christen uit Tajikistan en de vader is een Afghaanse moslim, wat terugkeren naar één van deze landen buitengewoon gecompliceerd maakt. Het dossier van alle stappen die de familie heeft ondernomen om de terugkeer te realiseren is meer dan vuistdik. De moeder van Amina en Dawud is erg verdrietig over die beschuldiging: "Hij hoeft ons niet nog meer schuldig te laten voelen", zei ze in een uitzending van Vara Uitgesproken op 18 juli. "Ik voel me sowieso al heel erg schuldig over alle ellende en stress die onze kinderen door moeten maken."

Op de tweede plaats klopt de redenering niet waarmee Leers hier zijn handen in onschuld wast. Zeker niet als de ouders van Amina en Dawud wel schuld zouden dragen aan de lange tijd dat de kinderen nu in Nederland zijn. Op grond van het Kinderrechtenverdrag heeft de Nederlands overheid de plicht kinderen te beschermen, juist op momenten dat de ouders dat onvoldoende kunnen of willen. Van kinderen die door hun ouders verwaarloosd worden, zegt de overheid ook niet: dat is dat dan de schuld van de ouders dus wij hoeven niks te doen. Bij wie de schuld ook ligt, feit is dat Dawud en Amina onschuldig zijn veroordeeld tot een enkeltje Afghanistan, een land dat zij niet kennen en waar zij niet thuishoren. Hun recht op ontwikkeling en recht op erkenning van hun Nederlandse en Drentse identiteit wordt geschonden als ze nu nog worden uitgezet.

Amina zei in het Jeugdjournaal van 18 juli dat Afghanistan ook te onveilig is: "Er is oorlog enzo". Eerder had ze in een uitzending van Vara Uitgesproken op 6 mei ook al uitgelegd waarom ze niet in Afghanistan wilde wonen: "In Afghanistan moet ik een burka aan. Dat is een hele lange soort jurk waarbij je alleen mijn ogen kan zien. Dat wil ik niet. Ik voel me in Nederland helemaal thuis".

Wij Blijven!
Amina en Dawud zijn lid van Wij Blijven!
Wij Blijven! is een vereniging van kinderen die al lang in Nederland verblijven maar nog geen verblijfsvergunning hebben.
Klik hier voor meer informatie over Wij Blijven!

• Klik hier voor het jeugdjournaal van 18 juli
• Klik hier voor Vara Uitgesproken van 18 juli
• Klik hier voor 'Aalden protesteert tegen uitzetting op RTV Drenthe'
• Klik hier voor het filmpje van Dawud in 'Nederland zwaait uit'

De acties voor de familie Qadiri hebben inmiddels geleid tot een eerste succes; de familie Qadiri mag voorlopig in Aalden blijven. Leers vraagt daarbij wel aan de familie om verder aan hun vertrek te blijven werken. Gezien de vele pogingen die de familie al eerder heeft ondernomen om terug te keren, lijkt de kans klein dat een terugkeerpoging nu wel slaagt. Maar het is mooi dat de familie hierbij in ieder geval in het voor hen vertrouwde Aalden kan blijven wonen en niet wordt gedwongen om te verhuizen naar een tijdelijk onderkomen in een vertrekcentrum.