23 juni 2011

Mauro was tien jaar toen hij als alleenstaande minderjarige asielzoeker vanuit Angola naar Nederland kwam. Sinds zijn twaalfde woont hij in een Limburgs pleeggezin. Nu is hij achttien. Na jarenlange onzekerheid hebben Mauro en zijn pleegouders vorige week te horen gekregen dat Mauro terug moet naar Angola. Mauro zat toen net midden in zijn examens voor de ICT-opleiding die hij met succes volgt.
Defence for Children voert samen met Mauro's voetbalclub, S.V. Oostrum, actie tegen de uitzetting van Mauro. Mauro is door de langdurige verblijfsprocedures volkomen geworteld in de Nederlandse samenleving en bovenal is hij bijzonder gehecht aan zijn pleegouders en pleegbroertje. Hij heeft geen enkele band met Angola. Defence for Children vindt dat Mauro's recht op respect voor zijn gezinsleven ernstig wordt geschonden als hij van zijn pleeggezin wordt gescheiden.

Dat vond ook de meervoudige kamer van de Rechtbank in Amsterdam maar tegen die uitspraak is Minister Leers voor Immigratie & Asiel in beroep gegaan. Uitzetting van Mauro zou van bijzondere hardheid getuigen, een schending van zijn kinderrechten betekenen en zijn bijzondere kwetsbaarheid als alleenstaande minderjarige miskennen.

Kamerleden van de SP, PvdA, CDA, D66, GroenLinks en de ChristenUnie steunen de actie voor Mauro. Defence for Children heeft de Kamerleden uitgenodigd om hun steun kracht bij te zetten en Mauro en zijn vrienden een hart onder de riem te steken door een partijtje met ze te voetballen. Mauro mag niet buiten spel worden gezet!

De demonstratie is op dinsdag 28 juni 2011 op Het Plein in Den Haag en duurt van 13.15 tot 13.45 uur. Komt allen!

Brief van Mauro aan minister Leers
"U heeft de afgelopen dagen denk ik wel al over mijn zaak gehoord omdat zoveel mensen net als ik geschrokken zijn dat ik weg moet. Ik dacht dat het wel netjes was als ik dan ook even zelf aan u zou schrijven.
Ik ben op mijn negende op het vliegtuig gezet naar Nederland door mijn biologische ouders.
Ik wist niet wat er ging gebeuren. Ze hadden niet gezegd dat ik in mijn eentje naar een ander land zou gaan vliegen.
Ik heb er heel veel moeite mee gehad om dat te verwerken. Het heeft mij ook veel pijn gedaan dat mijn biologische ouders mij dat hebben aangedaan. Hier in Nederland ben ik heel bang geweest voor iedereen. Ik vertrouwde niemand en had veel verdriet over dat ik weggestuurd was door mijn ouders."
Klik hier voor de hele brief.


Wij Blijven!
De actie voor Mauro is onderdeel van de campagne Wij Blijven!
Wij Blijven! is een vereniging van kinderen die al lang in Nederland verblijven maar nog geen verblijfsvergunning hebben.
Klik hier voor meer informatie over Wij Blijven!