27 januari 2011

'Stop de Sahar debatten', zegt Tofik Dibi van GroenLinks. Dit meldt de NRC op 24 januari. Debatten over individuen zouden kunnen stoppen als  we in een ideale wereld zouden leven. Een wereld waarin bewindslieden in beweging komen bij stilletjes geconstateerd onrecht, een wereld waarin kinderen niet het breekijzer hoeven te zijn voor  fatsoenlijk vreemdelingenbeleid.

Heel soms komt een individueel asielkind in het nieuws als er echt geen andere uitweg is. Dat gebeurt meestal pas na jarenlang procederen en verbeten werk in de luwte van het politieke debat. Soms is echter toch zo'n publiek gezicht nodig. Helaas. Politici bewegen namelijk niet op basis van een doorwrochten rapport over algemene, niet deugende  beleidslijnen. Al zou je dat wensen. Nu het om bijzonder kwetsbare kinderen gaat is dat des te schrijnender. En een beetje snappen we het ook wel weer. Politiek gaat over mensen, zonder mensen geen beleid.

Maar het is nogal gênant om midden in de strijd voor een individueel kind - Sahar -  ineens te zeggen dat zo'n debat onhandig is. Wat betekent dat voor de school van Sahar die zo spontaan in actie is gekomen? Voor de kinderen die gewoon voor de rechten van hun vriendin zijn opgestaan? Klasgenoten van Sahar hebben geen boodschap aan politiek en diplomatiek gemarchandeer, die doen gewoon wat ze moeten doen: het onrecht van de daken schreeuwen.  En daar mag politiek Den Haag blij mee zijn.

En om af te sluiten met een voor sommigen gruwelijk klinkende voorspelling: als er binnen nu en twee jaar geen fatsoenlijk beleid komt voor vreemdelingenkinderen die in Nederland geworteld zijn geraakt, dan hebben we over drie jaar weer een generaal pardon. We zien, net als bij het vorige pardon, de maatschappelijk onrust al weer toenemen. De voetbalvereniging, de harmonie, de klas, de kerk: gemeenschappen verzetten zich en trekken luidkeels aan de bel omdat er iemand na lang verblijf uit hun midden wordt weggerukt. Niet voor niks was het resultaat van onze vorige actie voor een individueel kind een door de Kamer aangenomen motie die opriep om beleid te maken voor kinderen die al te lang in Nederland zijn om nog schadeloos uitgezet te kunnen worden.  Ook het zoontje van de meest fervente PVV-stemmer zal op de barricade springen als het vriendje met wie hij al tien jaar lief en leed deelt opeens uitgezet dreigt te worden. En ik wil die vader dan wel eens zien volhouden  dat we dat nu eenmaal zo hebben afgesproken. Kinderen voelen veel beter dan volwassenen aan waar hun rechten in het geding zijn. Daarom was de actie Sahar goed. Het Sahar-debat kan even rusten nu Minister Leers in hoger beroep gaat tegen de uitspraak en de rechters in alle stilte tot een nieuw oordeel moeten kunnen komen. Intussen kunnen de Kamerleden zich beraden over hoe ze de andere Sahars gaan redden.