17 januari 2011

Op vrijdag 14 januari vroeg journalist Han Koch zich af in Trouw hoe lang organisaties zoals Defence for Children Nederland en ontwikkelingsorganisatie ICCO nog een beroep mogen blijven doen op subsidie van de Nederlandse overheid. Minister van Buitenlandse Zaken Rosenthal heeft gezegd dat hij organisaties die het beleid tegenwerken niet meer wil subsidiëren. Defence for Children Palestina heeft een oproep tot boycot ondertekend die onder meer is verspreid door de website 'Electronic Intifada'. De organisatie achter de website en de Palestijnse sectie van Defence for Children zijn partners van ICCO. Zowel ICCO als Defence for Children zouden het overheidsbeleid frustreren.

Defence for Children zet zich in voor kinderrechten wereldwijd. Het Internationale Verdrag inzake de Rechten van het Kind is hierbij leidraad. In 1989 werd dit verdrag aangenomen in de Verenigde Naties en in 1995 trad het Verdrag voor Nederland in werking. Nederland kent een lange traditie van strijd voor mensenrechten. Zowel de overheid als vele maatschappelijke organisaties zetten zich hiervoor in. Defence for Children Nederland werkt complementair aan het overheidsbeleid, maar wel onafhankelijk met een eigen visie en met een eigen verantwoordelijkheid. Dus leggen we onze eigen accenten. Het steunen van onafhankelijke organisaties hoort overigens ook bij het mensenrechtenwerk van een overheid.

Defence for Children werkt in meer dan veertig landen. In elke land met specifieke doelstellingen ter bescherming van kinderen en het borgen van kinderrechten. Zo ook in Israël en in de Palestijnse gebieden. De Palestijnse sectie van Defence for Children hanteert legale en vreedzame middelen om te strijden voor een rechtvaardige samenleving waarin kinderrechten worden gerespecteerd. Kinderrechtenschendingen zijn in de Palestijnse gebieden aan de orde van de dag. Scholen worden ingenomen door kolonisten. Ambulances met zwangere vrouwen die moeten bevallen in het ziekenhuis worden tegengehouden bij roadblocks. Uit een onderzoek van Defence for Children blijkt dat jaarlijks gemiddeld vierhonderd jongeren worden opgepakt en vaak ook gemarteld door Israëlische soldaten en politie. Toch weten weinig mensen dit. Mede daarom is er in 2005 een campagne gelanceerd om het Israëlisch beleid onder de aandacht te brengen. Het werd een campagne, waarbij 170 organisaties, waaronder ook Israëlische, zich aansloten. Onderdeel van de campagne is de oproep tot een boycot op economische, culturele en academische samenwerking met Israël. De boycot werd onder andere gesteund door de Palestijnse sectie van Defence for Children. De oproep tot de boycot is onder meer verspreid via 'Electronic Intifada'. Die naam klinkt in onze oren misschien wat eng, maar de vertaling is eenvoudig Electronisch Verzet. De website geeft informatie over het Palestijns - Israëlisch conflict vanuit Palestijnse ogen. Met de oproep tot de boycot werd ook beoogd Israel te bewegen uitvoering te geven aan de uitspraak van het Internationaal Gerechtshof in Den Haag om de muur af te breken. Nederland heeft voor de VN-resolutie daarover gestemd.

Het is bizar, dat de minister van Buitenlandse Zaken nu mensenrechtenorganisaties dreigt te chanteren, daar waar diezelfde organisaties juist uitvoering geven aan door de Nederlandse overheid ondertekende internationale resoluties. Wij noemen dat samenwerken; elkaar versterken. Dat Rosenthal opeens organisaties financieel wil boycotten die niet het beleid van de overheid volgen, is nieuw en buitengewoon verontrustend. Nederland staat bekend als een hoeder van internationale mensenrechten en huisvest vele internationale gerechtshoven. Is het tij gekeerd? Terwijl regeringspartij VVD en gedoogpartij PVV hoog opgeven over de vrijheid van meningsuiting, moeten mensenrechtenorganisaties hun mond houden en lijkt mensenrechtenwerk een verdacht beroep.

Defence for Children is een NGO: een Niet Gouvernementele Organisatie en is daarmee onafhankelijk van de overheid. De overheid steunt Defence for Children via het Kinderrechtencollectief in de voorlichtingstaak die het Kinderrechtenverdrag aan overheden oplegt. Daarom betaalt de overheid onder meer de website www.kinderrechten.nl en de productie van het Handboek Internationaal Jeugdrecht. Ons lobby-, onderzoeks- en mediawerk om kinderrechtenschendingen aan de kaak te stellen doen we met geld uit particuliere fondsen. Die scheiding van geesten en middelen is zuiver en noodzakelijk. We hebben er alle vertrouwen in dat de democratische krachten in Nederland ons behoeden voor gecensureerd mensenrechtenwerk.
Aloys van Rest,
directeur Defence for Children-ECPAT Nederland