31 augustus 2009

Op 28 augustus heeft de rechtbank Utrecht uitspraak gedaan in de zaak of het dertienjarige meisje Laura in haar eentje de wereld rond mag zeilen. In de uitspraak stelt de rechtbank voorop dat het bij de beoordeling van deze zaak niet gaat om de vraag wat beter, meer verantwoord of wenselijker zou zijn voor Laura, maar om de vraag of aan de wettelijke criteria voor het uitspreken van een kinderbeschermingsmaatregel is voldaan.

Om ouders te kunnen schorsen in de uitoefening van het gezag, moet voldaan zijn aan de wettelijke criteria van artikel 1:269 BW. De vraag die hiervoor moet worden beantwoord is of de ouders van Laura kan worden verweten dat zij de verzorging of opvoeding van Laura op grove wijze verwaarlozen door haar niet te verbieden om een solozeiltocht te maken. Dat de vader van Laura een hele andere mening heeft dan de Raad over de risico's die voor Laura zijn verbonden aan de zeiltocht, maakt volgens de rechtbank niet dat hij een slechte vader is.  Er kan hem dan ook geen ernstig verwijt worden gemaakt op grond waarvan het dringend noodzakelijk is om hem het gezag te ontnemen. Het verzoek om de ouders van Laura te schorsen in de uitoefening van het gezag, wordt daarom afgewezen.

Om Laura voorlopig onder toezicht te stellen moet aan andere criteria zijn voldaan. Hierbij gaat het om de vraag of Laura zodanig opgroeit dat haar zedelijke of geestelijke belangen of haar gezondheid ernstig worden bedreigd, en daarom de spoedmaatregel dringend noodzakelijk is. Bovendien moeten alle andere mogelijkheden om Laura te beschermen mislukt zijn, of verwacht worden te mislukken.

Of Laura ernstig zal worden bedreigd in haar ontwikkeling door alleen rond de wereld te zeilen, kan de rechtbank op grond van de informatie die ze nu heeft niet beoordelen. Omdat het maken van een solozeiltocht rond de wereld voor de meeste meisjes van bijna veertien jaar wel een ernstige ontwikkelingsbedreiging zal vormen, gaat de rechtbank er voorlopig van uit dat dit ook voor Laura geldt. Of dit terecht is, zal moeten blijken uit onderzoek naar de ontwikkeling van Laura. De rechter stelt Laura daarom voorlopig onder toezicht van Bureau Jeugdzorg, voor de duur van twee maanden. In deze twee maanden kan worden onderzocht of de zeilreis voor Laura een ernstige ontwikkelingsbedreiging oplevert. Als uit de onderzoeken blijkt dat de zeiltocht voor Laura geen ernstige bedreiging voor haar ontwikkeling oplevert, zal de rechtbank de ondertoezichtstelling over twee maanden niet verlengen.

Defence for Children-ECPAT vindt de uitspraak een zorgvuldige uitwerking van de bepalingen uit het VN-Kinderrechtenverdrag. Het feit dat een dergelijke zeiltocht voor de meeste dertienjarigen een ernstige bedreiging oplevert, betekent niet dat dit ook voor dit meisje geldt. Hiermee kijkt de rechtbank niet alleen naar de leeftijd van Laura, maar ook naar haar ontwikkeling. Als uit onderzoek blijkt dat de tocht ernstige gevaren zal opleveren voor de ontwikkeling van Laura en haar ouders houden haar niet tegen, dan zal een ondertoezichtstelling worden uitgesproken om Laura te beschermen. Zo worden zowel de rechten op zelfbeschikking en gezinsleven, als de beschermingsrechten van Laura gewaarborgd. Dat is in lijn met de bepalingen uit het VN-Kinderrechtenverdrag.

Lees hier hoe Defence for Children de zaak van Laura toelicht aan de hand van de bepalingen uit het VN-Kinderrechtenverdrag.