15 mei 2009

Arme(re) kinderen zitten minder vaak op sport, muziekles of scouting dan rijke(re) kinderen. Dit blijkt uit het rapport Kunnen alle kinderen meedoen? van het Sociaal Cultureel Planbureau (SCP) dat in opdracht van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en Jeugd en Gezin is uitgevoerd.

Uit het onderzoek blijkt dat bijna 350.000 kinderen tussen de vijf en achttien jaar in een 'arm' gezin wonen. Een half miljoen kinderen is niet 'maatschappelijk actief', zit niet op sport, muziekles, scouting etc. Het percentage arme(re) kinderen dat nergens aan deelneemt, is twee keer zo hoog als dat van niet-arme kinderen. Bij arme(re) kinderen die nergens aan meedoen, spelen financiële redenen drie keer zo vaak een rol als bij niet-arme kinderen: 48% tegenover 16%.

Het SCP vindt dat er kritisch moet worden gekeken naar de gemeentelijke ondersteuning van vrijetijdsbesteding voor kinderen. Iedere gemeente heeft een eigen regeling om vrijetijdsbesteding voor minima goedkoper te maken, zoals de stadspas in Amsterdam die korting geeft op lidmaatschap van een bibliotheek of sportschool. De vrijblijvendheid van gemeenten om vrijetijdsbesteding goedkoper te maken, werkt ongelijke kansen voor kinderen in de hand. Kinderen zijn hierdoor afhankelijk van de gemeente waarin zij wonen.

Defence for Children vindt dat er geen sprake mag zijn 'vrijblijvendheid'. Ieder kind heeft recht op rust en vrije tijd, om te spelen en op recreatie en om deel te nemen aan kunst en cultuur. Volgens artikel 31 van het Kinderrechtenverdrag betekent dit dat de overheid alle nodige maatregelen moet nemen om recreatieve, artistieke en culturele voorzieningen voor kinderen te bevorderen, zodat ieder kind gelijke kansen heeft om dit recht te realiseren.

Ook uit het NGO-rapport van het Kinderrechtencollectief dat in oktober 2008 met het VN-Kinderrechtencomité is besproken, blijkt dat betere voorzieningen nodig zijn voor goede toegang tot sportverenigingen en andere vrijetijdsbesteding. Het Kinderrechtencollectief vindt dat concrete kortingen op bepaalde activiteiten als sport en cultuur moeten worden gegeven aan kinderen uit gezinnen die leven op het bestaansminimum. Ook dienen de materialen die nodig zijn, zoals sportkleding en voetbalschoenen, vergoed te worden.