13 maart 2009

Opnieuw is door een onder het jeugdstrafrecht veroordeelde minderjarige met succes bezwaar gemaakt tegen het bepalen van een DNA-profiel en het verwerken ervan in de DNA-databank. Volgens de rechtbank Maastricht moet het afgenomen celmateriaal worden vernietigd.

De minderjarige F. werd veroordeeld tot een taakstraf vanwege ''openlijke geweldpleging''. Ruim een half jaar na zijn veroordeling moest hij celmateriaal afstaan op bevel van de officier van justitie. Tegen het afstaan van het celmateriaal kon hij geen bezwaar maken. Dat kon wel tegen het bepalen en verwerken van zijn DNA-profiel in de DNA-databank.

F. en zijn advocaat zijn het hier niet mee eens en stellen voor de meervoudige kamer van de rechtbank Maastricht dat de rechten van F. op basis van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens zijn geschonden.  De rechters geven hen daarin geen gelijk. Volgens de rechters voldoet de Wet-DNA-onderzoek bij veroordeelden aan de kwaliteitseisen die de rechtspraak eraan stelt.

F. en zijn advocaat doen echter ook een beroep op de uitzonderingsgrond van de Wet DNA-onderzoek bij veroordeelden en dit beroep slaagt wel. Volgens de rechtbank is vast komen te staan dat de minderjarige F. tot een relatief lichte taakstraf was veroordeeld. Deze is goed door hem uitgevoerd. F. is niet meer met justitie in aanraking gekomen en hij heeft zijn excuses gemaakt. Uit een brief van de jeugdreclassering blijkt dat F. een lerend vermogen heeft, waaruit de rechtbank afleidt dat de kans dat F. in herhaling valt klein is. Dit maakt, zo stelt de rechtbank, dat de persoon van F. een beroep op de uitzonderingsbepaling van de Wet DNA-onderzoek bij veroordeelden rechtvaardigt.

Defence for Children is van mening dat de privacy van minderjarigen in het strafproces extra aandacht verdient van de wetgever. DNA-afname zou in beginsel in het geheel niet in zaken van minderjarigen moeten worden toegepast. Wel zou op deze regel in geval van zeer ernstige misdrijven een uitzondering mogelijk moeten zijn. In dergelijke zaken is niet de officier van justitie maar de rechter de aangewezen instantie om de beslissing te nemen.

Zie voor de uitspraak van de rechtbank Maastricht: www.rechtspraak.nl (LJN: BH4137). Zie tevens: Kwajongensstreek geen grond voor opname in DNA-register.