15 december 2008

In een zaak voor de rechtbank Den Bosch heeft een zeventienjarige jongen met succes bezwaar gemaakt tegen de opname van zijn DNA-profiel in de landelijke DNA-databank.

De jongen was in 2007 veroordeeld voor opzettelijke brandstichting toen hij samen met een vriend een rookbom had aangestoken. Toen zij wegliepen met het idee dat deze niet werkte is de rookbom toch gaan branden. De rechtbank heeft de jongen destijds veroordeeld tot een leer- en werkstraf.  De rechter leidt uit zijn dossier af dat het feit kan worden gezien als een eenmalige jeugdige misstap. Dit standpunt werd mede gesteund doordat de jongen geen strafblad had en sinds augustus 2007 geen strafbare feiten meer heeft gepleegd. Hiermee acht de rechtbank de kans zeer klein dat de jongen in de toekomst wederom een strafbaar feit zal plegen. De rechtbank acht het bezwaar gegrond en bepaalt vervolgens dat het afgenomen DNA-materiaal dient te worden vernietigd.

Recent heeft het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in de zaak S. and Marper v. The United Kingdom zich uitgesproken tegen op de opname van DNA-profielen van mensen die niet zijn veroordeeld. In tegenstelling tot Nederland kan in het Verenigd Koninkrijk het DNA-profiel van iedereen die in aanraking komt met de politie worden opgenomen in een landelijke DNA-databank. Deze uitspraak betekent dat er voortaan kritischer gekeken moet worden naar het standaard opnemen van DNA-profielen van mensen die met justitie in aanraking komen. 

Defence for Children is van mening dat het systeem van DNA-afname ten aanzien van kinderen in Nederland grondig gewijzigd dient te worden. In de Wet DNA-onderzoek bij veroordeelden dient rekening te worden gehouden met de bijzondere positie van kinderen. In plaats van een gestandaardiseerde afname zou er in beginsel geen DNA-afname bij minderjarigen mogelijk moeten zijn. Alleen in uitzonderlijke zaken en na een zorgvuldige individuele belangenafweging, is een uitzondering mogelijk.