21 september 2007

Stichting Vluchteling, Unicef Nederland en Defence for Children International Nederland roepen staatssecretaris van Justitie Albayrak op om de regels voor gezinshereniging te versoepelen voor kinderen van ouders die in Nederland asiel hebben gekregen. Acht Tibetaanse kinderen wachten al meer dan een jaar op hereniging met hun ouders in Nederland.

Nu moeten kinderen binnen drie maanden hun ouders zijn nagereisd om mee te kunnen liften op de asielvergunning van hun ouders. De Nederlandse overheid heeft vastgesteld dat deze ouders gegronde vrees voor vervolging in eigen land hebben of bijvoorbeeld om humanitaire redenen aanspraak maken op een verblijfsvergunning op asielgronden. In de praktijk blijkt dat deze nareistermijn van drie maanden juist bij vluchtelingen te krap is. Mensen met een asielstatus komen per definitie uit situaties van oorlog en onderdrukking. Het lukt dan niet om zo snel de kinderen op te sporen en aan alle administratieve eisen te voldoen.

Stichting Vluchteling, Unicef Nederland en Defence for Children International signaleren dat het nareiscriterium niet in overeenstemming is met de verplichtingen uit het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind (IVRK). Artikel 10 van het IVRK verplicht immers om aanvragen voor gezinshereniging met welwillendheid, spoed en menselijkheid te behandelen. Het hanteren van een nareistermijn past niet binnen deze kinderrechtelijke verplichtingen. De overheid zou asielouders vanaf het moment van statusverlening moeten ondersteunen in een zo snel mogelijke hereniging met de kinderen.

Defence for Children International kreeg deze zomer op haar helpdesk melding van problemen rondom de gezinshereniging van kinderen uit Tibet met hun ouders in Nederland. De betrokken organisaties hebben aan de hand van deze Tibetaanse zaken in een brief aan staatssecretaris Albayrak van Justitie uitgelegd waarom het huidige gezinsherenigingsbeleid in Nederland niet in overeenstemming is met de verplichtingen die voortvloeien het IVRK. Zeven kinderen van drie Tibetaanse vluchtelingen in Nederland wachten onder nijpende omstandigheden in India nu al een tot twee jaar op de hereniging met hun ouders in Nederland, eentje is nog in Tibet. De Nederlandse overheid zou alles op alles moeten zetten om deze kinderen zo snel mogelijk bij hun ouders in Nederland te kunnen laten zijn. Daarnaast moeten de regels voor gezinshereniging veranderd worden zodat ze voldoen aan de verplichtingen uit het Kinderrechtenverdrag.

Klik hier voor de brief aan de staatssecretaris van Justitie.

Op 2 oktober 2007 heeft Defence for Children International , mede namens Stichting Vluchteling en Unicef Nederland een petitie aangeboden aan de vaste commissie voor Justitie in de Tweede Kamer. Voorzitter mevrouw Pater van de Meer beloofde staatssecraris Albayrak een reactie te vragen, zodat de Tibetaanse kinderen op het volgende Algemeen Overleg van 1 november 2007 besproken kunnen worden.

EénVandaag zond op 9 oktober 2007 een reportage uit over de Tibetaanse kinderen en daarna nog een reportage op 31 oktober 2007.

Foto: EénVandaag

Ook VluchtelingenWerk Nederland is intensief bij deze kwestie betrokken en schrijft een brief hierover aan de staatssecretaris.