17 augustus 2007

Het KRO-radioprogramma Dingen die Gebeuren heeft aandacht besteed aan de schade die kinderen op kunnen lopen in vreemdelingenbewaring. Student antropologie Gerrianne Smits-Baauw sprak met kinderen en jongeren die het afgelopen jaar in vreemdelingenbewaring hebben gezeten. Defence for Children Internationaal heeft het onderzoek van Gerrianne Blaauw naar de ervaringen van kinderen in vreemdelingenbewaring ondersteund. Het zijn de details in de verhalen van deze kinderen die aantonen hoe schadelijk deze vrijheidsberoving is geweest voor hen. Voor kinderen met ouders is vreemdelingenbewaring nu een uitzondering. Alleenstaande minderjarige vreemdelingen worden wel nog in de cel gezet. Defence for Children roept op geen enkele minderjarige in vreemdelingenbewaring te zetten.

Staatssecretaris Albayrak van Justitie heeft een beleidswijziging aangekondigd waarin het veel beter wordt voor kinderen met ouders die eerder lang in vreemdelingenbewaring konden zitten. Volgende de plannen zullen, behalve vlak voor een uitzetting, geen kinderen met ouders in vreemdelingenbewaring meer gezet worden. Defence for Children vindt het bemoedigend dat dit beleid al veel meer conform de verplichtingen van het VN-Kinderrechtenverdrag vorm krijgt.

Nederland is op grond van het VN-Kinderrechtenverdrag ook verplicht om te stoppen met het detineren van alleenstaande minderjarige vreemdelingen. Alleenstaande minderjarige vreemdelingen zet staatssecretaris Albayrak wel nog voor een langere periode in vreemdelingenbewaring. Defence for Children beschouwt het verschil dat hiermee gemaakt wordt tussen minderjarigen met en zonder ouders in Nederland een schending van het non-discriminatiebeginsel uit artikel 2 van het VN-Kinderrechtenverdrag. De vrijheidsberoving is voor elk kind even schadelijk.

In de uitzending Dingen die Gebeuren zegt Carla van Os van Defence for Children dat de Nederlandse overheid verantwoordelijkheid moet nemen voor de schade die de kinderen in vreemdelingenbewaring hebben opgelopen. Het zou goed zijn om deze kinderen nu een psychologisch onderzoek aan te bieden en als dat nodig is ook hulp bij het verwerken van hun ervaringen in detentie. Om het effect van de detentie goed in kaart te kunnen brengen zou een controlegroep van asielzoekerskinderen onderzocht kunnen worden die niet in detentie hebben gezeten. Deze groep kinderen zou over een langere periode, in een longitudinaal onderzoek, gevolgd moeten worden zodat we duidelijk weten wat de gevolgen van vreemdelingenbewaring op langere termijn zijn voor kinderen.

Het feit dat de vreemdelingenrechter over de rechtmatigheid van de vreemdelingenbewaring heeft geoordeeld, pleit de overheid niet vrij. Er bestaat ook een plicht tot nadeelcompensatie bij rechtmatig overheidshandelen. De overheid zou nu proactief kunnen zijn en de hulp aan kinderen die in vreemdelingenbewaring hebben gezeten kunnen gaan organiseren. Defence for Children vindt dat individuele belangen van kinderen zijn opgeofferd aan het algemene overheidsbelang om een restrictief (strikt) vreemdelingenbeleid te voeren dat ronduit criminaliserend en afschrikwekkend was.

Klik hier voor de scriptie van Gerrianne Smits-Baauw en hier voor de Nederlandse samenvatting en hier voor de Engelse samenvatting.